|
o mnie
Pochodzenie nazwiska Wójtowicz
Podstawą nazwiska stał się prawdopodobnie rzeczownik Wójtowicz oznaczający 'syna wójta' (tzw. Słownik warszawski, t. VII, s. 704) - "Ów Kostiuk Tyszewicz, Wójtowiczem przez gmin zwany, ściągnąwszy kupę hultajów kozackim obyczajem zniszczył dwa ludne miasteczka".
To nazwisko można też wywodzić pośrednio od rzeczownika "wojt" lub "wójt", który stał się podstawą przezwiska Wójt, na bazie którego ukształtowało się nazwisko.
Wyraz wójt definiowano zaś następująco:
1. prezes rady miejskiej, najwyższy z urzędników miejskich, burmistrz, prezydent,
2. zwierzchnik gminy wybierany z grona właścicieli gruntów ("jaki wójt bywa, taka i gromada"),
3. sołtys, przełożony nad gromadą wiejską, sędzia wiejski spośród włościan wybrany,
4. jeden z włościan poddanych, wybrany przez dziedzica, nie mający żadnej władzy sądowniczej, obowiązany tylko do wypełnienia na pańszczyznę, pilnowania robotników i zdawania z nich sprawy przed ekonomem,
5. gumienny,. Karbowy, włodarz, wybierany dawniej z wioski gospodarz do gospodarowania na roli,
6. wójt od świń - chłopak doglądający świń,
7. pewna gra dziecięca (zob. tzw. Słownik warszawski, t. VII, s. 703-704). ,
W tym miejscu należałoby zwrócić szczególną uwagę na spokrewnioną etymologicznie nazwę miejscowości Wójtowicze - w dawnym powiecie lidzkim, oszmiańskim, wilejskim, brodzkim (Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIII, Warszawa 1893, s. 769).
L. Dacewicz w Antroponimii Białegostoku w XVII-XVIII wieku (Białystok 2001, s. 259) przytacza następujący wypis: Joannes Woytowicz 1728. To nazwisko zostaje także odnotowane w Słowniku historycznych nazw osobowych Białostoczczyzny (red. Z. Abramowicz, L. Citko, L. Dacewicz, Białystok 1998, t. II, s. 180): Jan Woytowicz 1560, Szczepan Woitowicz 1560- 1563, Matys Woitowcz, Matys Woitowic s. Sannikow 1571, Hriszko a Mikuła Wojtowiczi 1579.
Niniejsze informacje otrzymałem za pośrednictwem internetu od Remigiusza Olgierda Wójtowicza, za co składam mu serdeczne podziękowania